Ti dapur UN 2010

Dibantun enggalna wae, kacarioskeun pupuhu di hiji sakola nunjuk dua urang guru anu masih kosong pangalaman di widang ngawas UN. Sae ari maksadna mah, nyaeta pikeun maparin pangalaman ka anjeuna, iwal ti regenerasi ceuk bahasa kerenna mah.

Mung kaleresan eta duanana ditempatkeun di hiji sakola anu sami, padahal dina waktos pembinaan memehna, duanana teu sarumping. Abong meureun kedah aya picarioseun keur tukang usil sapertos sim kuring, eta duanana anu masih atah pangalaman dina dinten kahiji kajadwal ditempatkeun di ruang anu sami. Pokna teh, ceuk nu saurang nalika sumping ka sakola, “Kumaha bu?” Ceuk nu saurang deui, “Lahaula we, neng.”

Na eta mah, barang beres ngabagikeun Lembar jawaban katut lembar soal UN, ceuk nu hiji teh, “Kumaha ieu neng, bingung Ibu mah?” Waleran nu saurangna deui, “Tuh nya Ibu mah.” Eta mah, dadak sakala ray pias, kesang lembut kesang badag kaluar. “Kumaha atuh neng?” cenah. Namung sanes guru upama eleh deet mah. Bari jeung era tur dumareuda, deregdeg si ibu guru nu hiji angkat ka ruang panitia naroskeun cara ngeusian berita acara UN jeung sajabana. Rengse tataros, anjeuna ka ruang kelas deui. Nanging nya kitu geuning, teu cekap sakali tataros teh, dugi ka si ibu guru angkat deui ka ruang panitia naroskeun anu teu aca kahartosna.

“Geuningan kieu”, cenah.

Aya-aya wae, nya! Tapi mun teu ancrub, moal baseuh. Meungpeung aya kasempetan. Ngan asa teungteuingeun anu atah pangalaman teu diajar heula mah. Leres, Lur!

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Robih )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Robih )

Connecting to %s

%d bloggers like this: